Hallo lieve allemaal!

Dat was het dan....Bibz in Brazil no more....
Vrijdagavond ben om half zes heb ik de bergen en groene vallei van Matutu achter me gelaten om al hobbelend en schuddelend koers te zetten richting Caxambu. Natuurlijk was het afscheid even slikken; vooral toen ik met Manno mijn laatste half uurtje op een bankje zat uit te kijken over de vallei die 6 weken lang het decor had gevormd voor al die avonturen en mooie momenten, kon ik het toch niet laten om even mijn traantjes te laten lopen! Gelukkig waren het voornamelijk tranen van blijdschap omdat ik overall waar ik keek mooie momenten zag!
Anyway al hobbelend en schuddelend naar Caxambu; Het laatste stuk over de snelweg eerder laagvliegend: Manno en zijn pa hadden een formal diner met de gouverneur van de staat en zoals het Zuid Amerikanen betaamd lagen we iets achter op schema waardoor een relaxed afscheid in het gedrang kwam; Gelukkig kon de Gol met hulp van Manno´s rechtervoet veel tijd goed maken :P!

In Caxambu aangekomen eindigde we precies zoals het begon: Op de parkeerplaats bij het busstation…Het afscheid viel me mee, ik had verwacht dat mijn benen het zouden begeven en dat mijn hart zou exploderen in een smart explosie. In plaats daarvan bleef het allemaal bescheiden en met minimaal drama. Toen Manno wegreed was mijn bus in velden nog wegen te bekennen omdat deze pas drie uur later zou vertrekken…. Dus wat doet biebje dan??? Eten!!!! Restaurantje opgezocht en ookal voelde ik me extreme remi temidden van al de gezellig tafelende mensen; een goed boek en een fles bier maakten mijn stemming opperbest! De tijd vloog voorbij en al snel nestelde ik mij in de comfortabele stoel van de bus die mij door de nacht heen naar Sao Paulo bracht. Met dank aan mijn huisarts heerlijk kunnen slapen en omstreeks zes uur de volgende ochtend met een suf hoofd op het busstation van Sao Paulo aangekomen. Daar een uurtje gewacht met een lekker acai-unit (=drankje=zeer yummie!!!) en toen richting vliegveld. Daar aangekomen hoefde ik slechts acht uur te wachten op mijn vlucht, wat een feest! Vooral als je je bedenkt dat het nu niet het meest amusante vliegveld is! Anyway, ik weet niet hoe ik het heb gedaan maar ik heb het overleefd en al gauw kon ik mijn benen uitstrekken in het vliegtuig (jaja, plek bij de nooduitgang!!!!). In het kader van de jetlag preventie en met het oog op het feest dat de volgende dag in London werd gegeven ter ere van John´s 80-ste verjaardag heb ik mijzelf wederom aangenaam gedrogeerd! `s Ochtends Madrid waar ik dit keer slechts 1,5 uur hoefde te wachten en om 12 uur wandelde ik redelijk fit en uitgerust maar krom onder het gewicht van mijn bekpek (die is, in tegenstelling tot moi, flink wat kilo´s bijgekomen :P:P:P) de gallery binnen. Soit, ik had niet echt een idée van dag of tijd maar ik was niet uitermate slaperig!

Aan het eind van de middag begon de high tea en dit was een geweldig leuk feestje! Helaas moest ik rond half negen toch echt afhaken aangezien mijn benen en de rest van mijn lijf langzaam maar zeker in begonnen te storten!
De rest van mijn overgebleven daagjes in London waren voornamelijk gevuld met het besef dat ik toch wel heel erg moe was (ik werd na elke nacht geode slaap moe-er wakker!!!) en daarom het rustig aangedaan: Wat door de stad geslenterd, koffie gedronken, uit gaan eten, naar de pub, nieuwe mensen ontmoet, leuke gesprekken gevoerd, vuile kleren gewassen….mmmm eigenlijk niet echt rustig dus maar wel relaxed!!

En nu zit ik hier; een grijze dag in London met mijn tas gepakt…. Jajajajaja, I´m coming home!!!!!
Na mijn plannen eindeloos veranderd te hebben heb ik toch maar besloten om gewoon lekker volgens het originele plan naar huis te komen; het is welletjes geweest! Tijd voor rust en genot van het thuisfront!!!

Mijn trein zal vanavond omstreeks 18 uur (of 19 uur dat hangt er maar weer van af…) het station van Mestreech binnen tuffen alwaar ik natuurlijk de rode loper en RTL boulevard verwacht :P:P:P….grepske!!!!

Het is een prachtige reis geweest en dit berichtje ter afsluiter van deze prachtige zeven weken! Ik dank al mijn trouwe lezers en lezerinnetjes en ik verheug me op het weerzien met jullie allemaal!

Dikke dikke kussen en knuffels!
Bib